aftaka.org

Við ,,vöðum” um land allt og hvetjum til anarkisma. Núna þegar í ljós hefur komið að Ingibjörg, Geir og öll valdastéttin eru æxli og boðað hefur verið til kosninga í vor er enn mikilvægara að brýna röddina og pennann og sýna hvers konar kúgunartæki flokkalýðræðið er. Lýðræði sem syngur lofsöngva um sjálft sig í kennslubókum menntastofnanna sinna.

Ef saga lýðræðisins sem stjórnkerfis er skoðuð kemur í ljós að hópur ríkra bumbukalla skapaði það til að stjórna fólki og græða meira en gefa jafnframt fólki á tilfinninguna að það hafi einhver áhrif, en í grunnin er kerfið byggt á gróðahagsmunum fárra, græðgi, yfirgangi og mismunun. Þetta má glöggt sjá á kynjamisréttinu, þjóðrembu, stéttskiptingu og því að lýðræðið er harðræði, þ.e. engum er frjálst að velja hvort hann lifi samkvæmt því eða ekki ef hann býr þar sem það er við lýði. Öllum er þröngvað inn í kerfið og skulu þeir lúta reglum þess og skipulagi í einu og öllu.

Öll frávik eru flokkuð glæpsamleg ógn við frelsi lýðræðisins. En í alvörunni, hvert er frelsi okkar innan þessa kerfis til að ákveða hvernig líf okkar skal vera?

Flokkarnir sem sitja við völd eru skapaðir og steyptir af fólki sem vill viðhalda misskiptingunni, kerfinu og eiginhagsmunapotinu. Þeir sem ekki hafa áhuga á að ráðskast með aðra eða græða fara ekki í flokkapólitík því þar er gert ráð fyrir því að þú helgir þig valdboði og valdníðslu. Manneskja sem lætur sig varða samfélagsmál og skipulagningu þess getur því afskaplega litlu breytt innan þessa kerfis ef hún hefur ekki áhuga á atvinnumennskunni. Hún getur kosið á fjögurra ára fresti og ef hugur er í henni þá stofnar hún til einhvers þrýstihóps en áþreifanlegar breytingar eru fjarlægar og ólíklegar.

Stefnuskrá flokkana er mótuð af þeim sjálfum með eiginhagsmuni þeirra og áhrifafólks í samfélaginu þ.e. auð- og eignamanna að leiðarljósi. Auðvitað þurfa flokkarnir að hafa eitthvað lokkandi fyrir kjósendur svo þeir bíti á agnið en þau loforð sem myndu að einhverju bæta hag fólks eru nær undantekningarlaust brotin. Til að ekki komi til óeirða þarf yfirvaldið sífellt að telja fólkinu í trú um að það starfi í þeirra þágu, það hefur nefnilega mikinn ávinning af því að halda fólki sæmilega sáttu og það gera það með því að kasta í fólkið sælgæti í formi ,,lúxús” og ,,lífsgæða” vinnuþrælsins. Já, vinnuþræla! Því hvað er fólk annað en vinnuþrælar, allir saman öreigar; skúringarkonur, kennarar, hjúkrunarfræðingar, verðbréfasalar, skrifstofufólk, afgreiðslufólk, iðnaðarmenn, bílstjórar, gjaldkerar, umönnunarfólk, þjónustufólk, allir saman vinnuþrælar 8-10 tíma á dag til að geta rétt átt húsaskjól og helsta munaðinn en hafa engan tíma né svigrúm til sköpunar eða til að skipuleggja umhverfi sitt og samfélag.

Áróður er mikilvægur þáttur í þessu kerfi, hann er notaður í öllum mögulegum myndum til að binda lygina í venjur og gera misskiptinguna réttmæta. Þegar flokkarnir berjast um völd sín á milli eru notaðar kosningar til að skera upp um hver vinnur. Til að ná atkvæðum fólks er öllum áróðursbrögðum beitt, allt frá snyrtilegum lygum upp í bein kaup t.d. með pylsum og kóki. Fólk með kosningarrétt fer síðan heilaþvegið í kjörklefa og krotar X við flokkinn sem kom best út í sjónvarpinu og gaf út mest glansandi og best fótósjoppuðu bæklingana. Það er því mikið í húfi fyrir flokkana að hafa auðgleypanlegan áróður. Því fleiri sem falla fyrir honum, þeim mun fleiri atkvæði. Áróðurinn ræður bókstaflega úrslitum því þannig kaupa flokkarnir sér atkvæði ginnkeypts meirihlutans.

Meirihlutakosningar eru í eðli sínu óréttlátar þar sem aðferðin neyðir minnihlutann til að haga sér eftir vilja meirihlutans. Það er þó öllum ljóst að meirihlutinn er engu vitrari en minnihlutinn um það hvernig málum skuli háttað.

Þetta er það sem er kallað lýðræði en er ekkert annað en ógeðslegt stjórnkerfi kapítalista svína.

Við sjálf í samvinnu við annað fólk getum skapað það samfélag sem við viljum búa í og við erum miklu betri í því en atvinnu-valdníðingar. Því skal enga virðingu bera fyrir ákvörðunum þeirra, starfi eða skipunum.

Burt með þau öll, burt með þetta hlandblauta kerfi og fylgifiska þess.

Við róumst ekkert við bitagn ykkar, því við viljum engar fleiri vessakæstar kosningar, við vitum öll að það er enginn munur á að krossa við kúk eða skít.

Og sannið til, það verður aftakaveður þar til skútan, þetta margumtalaða rottnandi dárafley ykkar sekkur.

Til ykkar Krabbameinsskríll: AFTAKAN ER HAFIN!